Εμβαδον

ΠΑΜΒΩΤΙΔΑ

Απολαύστε ένα βιντεάκι με τη λίμνη των Ιωαννίνων ή αλλιώς λίμνη της κυρα Φροσύνης ή Παμβώτιδα. Το τοπίο είναι παγωμένο και η φύση έφτιαξε υπέροχα δημιουργήματα με τον πάγο!

ΟΙ ΛΙΜΝΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Παίξτε Τάγκραμ

Πατήστε πάνω στην εικόνα για να παίξετε!

ΣΥΣΤΟΛΗ ΚΑΙ ΔΙΑΣΤΟΛΗ

Πατήστε πάνω στην εικόνα και παίξτε με τη συστολή και διαστολή στερεών, υγρών και αερίων.

Νόμιζε ότι έχασε 17.000 ευρώ σε διαδικτυακό παιχνίδι!!!!!!!

Τις τραγικές συνέπειες που μπορεί να έχει η μανιώδης ενασχόληση ανηλίκων με το Ιντερνετ αποδεικνύει η περίπτωση ενός 14χρονου, ο οποίος έφτασε στο σημείο να μπερδέψει την εικονική πραγματικότητα, που ζούσε καρφωμένος επί ώρες στον υπολογιστή του, με αυτά που πραγματικά συνέβαιναν. Ο μαθητής σκέφτηκε να δώσει τέλος στη ζωή του, καθώς βρέθηκε σε σύγχυση και νόμιζε ότι είχε χάσει ένα μεγάλο χρηματικό ποσόν σε διαδικτυακό παιχνίδι, ενώ στην πραγματικότητα δεν είχε συμβεί τίποτα.


Το περιστατικό συνέβη πριν από λίγες μέρες και χρειάστηκε να επέμβει η Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος για να εντοπιστεί ο ανήλικος που είχε εγκαταλείψει έντρομος το σπίτι του.

Στο σπίτι είχε αφήσει δύο χειρόγραφα σημειώματα, στα οποία εξηγούσε τους λόγους της φυγής του, ενώ εκδήλωνε την πρόθεσή του να αυτοκτονήσει γι’ αυτά που είχαν συμβεί.

Οπως αποδείχτηκε, αυτά που είχαν συμβεί είχαν να κάνουν με την εικονική πραγματικότητα που ζούσε ο 14χρονος στο Ιντερνετ.

Ο 14χρονος συμμετείχε σε ηλεκτρονικό διαδικτυακό παιχνίδι, το οποίο προσέφερε στους παίχτες τη συμμετοχή τους σε ηλεκτρονικό τζόγο. Τα χρήματα όμως που πόνταραν ήταν εικονικά.

Ο ανήλικος δεν αντελήφθη τους κανόνες του παιχνιδιού και πίστεψε ότι είχε χάσει πραγματικά 17.000 ευρώ, γεγονός που τον έφερε σε κατάσταση πανικού. Κατόπιν αυτού, έγραψε τις επιστολές και εγκατέλειψε το σπίτι του, γιατί είχε πιστέψει ότι το συγκεκριμένο ποσόν θα έπρεπε να το καταβάλουν οι γονείς του στη διαδικτυακή εταιρεία.

Οι γονείς του ανηλίκου απευθύνθηκαν έντρομοι στην αστυνομία όταν διάβασαν τις επιστολές του γιου τους και διαπίστωσαν ότι είχε εγκαταλείψει το σπίτι, ενώ από την αξιολόγηση των μηνυμάτων οι αστυνομικοί αντελήφθησαν ότι ο 14χρονος ήταν σε πολύ άσχημη ψυχολογική κατάσταση.

Την υπόθεση ανέλαβε η Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος και ο 14χρονος δεν άργησε να εντοπιστεί από το στίγμα του κινητού τηλεφώνου του. Χρειαζόταν, όμως, τη βοήθεια ειδικών, γι’ αυτό κλήθηκαν ψυχολόγοι από τη Μη Κυβερνητική Οργάνωση Κλίμακα, προκειμένου να του προσφέρουν τη βοήθειά τους. Μετά από την υποστήριξη των ψυχολόγων ο ανήλικος επέστρεψε στο σπίτι του.

Προσοχή, λοιπόν, στα ηλεκτρονικά παιχνίδια!!!

ΘΑΥΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΤΕΧΝΙΚΗ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ ΤΟΥ ΑΛΟΓΟΥ ΤΗΣ FERRARI ΑΠΟ ΤΟ ΜΟΥΡΑΝΟ ΤΗΣ ΒΕΝΕΤΙΑΣ

Οι τεχνικές του γυαλιού εξελίχθηκαν σε πολύ μεγάλο βαθμό από τους τεχνίτες υαλουργούς που ήταν συγκεντρωμένοι στο νησί Μουράνο, στη θάλασσα της Βενετίας. Το Μουράνο από το 1400 μ.Χ. ήταν μεγάλο εξαγωγικό κέντρο πολυτελών προϊόντων υαλουργίας. Την μοναδική ποιότητα των προϊόντων από το Μουράνο, εξασφάλιζε η εξειδικευμένη γνώση των υαλουργών που την διαφύλασσαν σαν επτασφράγιστο μυστικό, και η μοναδική ποιότητα της πρώτης ύλης που εξορυσσόταν στο νησί. Τα αντικείμενα που παρήχθησαν τους προηγούμενους αιώνες στο Μουράνο, είναι σήμερα πολύτιμα συλλεκτικά αντικείμενα.

Επεξαργασία γυαλιού

Ο Γενάρης στη Λαογραφία και οι Αλκυονίδες μέρες

Ο Γενάρης, όπως και όλοι οι μήνες του ημερολογίου μας, του Παγκοσμίου Χριστιανικού ημερολογίου μπορούμε να πούμε, οφείλει τ' όνομά του στους Αρχαίους Ρωμαίους και μάλιστα στο Θεό του Ιανό, που προς τιμή του τον ονόμασαν έτσι.

Δεν είχε όμως απ' την αρχή την τιμή ν' αποτελεί τον πρώτο μήνα του χρόνου.
Είναι γνωστό πως οι Αρχαίοι Ελληνες είχαν σαν Πρωτοχρονιά την 21η Ιουνίου (του μηνός Σκιροφοριώντος όπως τον έλεγαν) και οι Ρωμαίοι την 1η Μαρτίου. Η τελευταία μάλιστα είχε διατηρηθεί να γιορτάζεται και από τους Ελληνες της Ανδριανουπόλεως, πριν τους διώξουν οι Τούρκοι από την Ανατολική Θράκη.
Η πρώτη Ιανουαρίου καθιερώθηκε σαν πρωτοχρονιά από τους Ρωμαίους το 153 π.Χ. Την ημέρα αυτή μάλιστα συνήθιζαν να εκλέγουν τους ανώτατους άρχοντες, τους ύπατους και με την ευκαιρία επιδίδονταν σε τελετές και θορυβώδεις διασκεδάσεις.
Από αυτούς την πήραν αργότερα οι Βυζαντινοί και την καθιέρωσαν (περί το 1000 μ.Χ.)
Τον Ιανουάριο ο λαός τον λέει με πολλά ονόματα, που τα περισσότερα αναφέρονται στις ιδιότητές του. Οπως π.χ. "Μεσοχείμωνας" γιατί είναι μεσαίος από τους τρεις μήνες του χειμώνα. "Κρυαρώτης, γιατί κάνει πολύ κρύο. Αλλες ονομασίες είναι "Κλαδευτής", γιατί το μήνα αυτό κλαδεύουν.

Ακόμα τον Ιανουάριο τον ονομάζουν μεγάλο μήνα, ή Μεγαλομήνα, επειδή έχει 31 μέρες και οι νύχτες του είναι μεγάλες, όπως λέει και το τραγούδι: "Νάταν οι μέρες του Μαγιού κι οι νύχτες του Γενάρη" και τέλος Καλαντάρη ή Καλαντέρη απ' τα Κάλαντα που τραγουδούν τα παιδιά την Πρωτοχρονιά και τα Φώτα.



Υπάρχουν και πολλές παροιμίες που αναφέρονται στον Ιανουάριο: Οπως "Γενάρη μήνα κλάδευε, φεγγάρι μην ξετάζει", "Κόττα, πίτα το Γενάρη, κόκοτα τον Αλωνάρη", "Κόψε ξύλο το Γενάρη και μη καρτερείς φεγγάρι", "Του Γενάρη το ζευγάρι διάβολος θε να το πάρει", "Οποιος θε να βαμπακώσει, τον Γενάρη θε ν' οργώσει", "Του Γενάρη το φεγγάρι παρά λίγο μέρας μοιάζει", "Εκαμε κι ο Γενάρης ήλιο", "Εγέλασεν ο Γενάρης", "Οι γεναριότικες νύχτες, για να περάσουν θέλουν συντροφιά και κουβέντα".
Χιόνι σ' έβρεξεν ο Γενάρης, όλοι οι μύλοι θ' αλέθουν.

Χιόνι πέφτει το Γενάρη, χαρές θαν' τον αλωνάρη. Απ' τα νερά λοιπόν του Γενάρη εξαρτάται η σοδειά σε σιτάρι. Γι' αυτό λένε ακόμα: Πρωτοχρονιά και φώτα χιονισμένα καλοσημαδιά για τα σπαρμένα. Χιόνι το Γενάρη χρυσάφι τ' Αλωνάρη. Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά, τα σύγκρυα και η παγωνιά.

Κατά το δεύτερο δεκαήμερο του Ιανουαρίου συνήθως καλωσυνεύει ο καιρός και απολαμβάνουμε για μερικές μέρες μια σχετική καλοκαιρία, μια ανάπαυλα από τα χειμωνιάτικα μπουρίνια. Οι γλυκές αυτές χειμωνιάτικες ημέρες, είναι οι γνωστές "Αλκυονίδες ημέρες", που σύμφωνα με τον πανάρχαιό μας μύθο, πήραν το όνομά τους από την Αλκυόνα, το ψαροπούλι της ακτής που κλωσσά τα αυγά του αυτές τις μέρες.
Η Αλκυόνη, το σημερινό κακόσχημο ψαροπούλι με τα όμορφα φτερά σύμφωνα με τον πανάρχαιο μύθο μας, ήταν κάποτε μια χαρούμενη και ευτυχισμένη γυναίκα, κόρη του Θεού των ανέμων, του Αιόλου -που ζούσε στ' ακρογιάλια της θάλασσας με τον άντρα της Κήυκα και αλληλοαποκαλούνταν Ζευς και Ηρα. Για την ασέβειά τους όμως αυτή προς τον Δία οργίστηκε τόσο πολύ ο πρώτος των Θεών και μεταμόρφωσε τον Κήυκα σε όρνιο.
Ξετρελαμένη τότε η δύστυχη γυναίκα, έτρεχε από δω και από κει στις ερημιές στις βαλτώδεις εκβολές των ποταμιών και μέσα στις πυκνές τους καλαμιές, για να βρει τον αγαπημένο της Κήυκα. Οπότε, οι θεοί του Ολύμπου την λυπήθηκαν και την μεταμόρφωσαν και αυτήν σε πουλί, τη γνωστή μας Αλκυόνη, για να ψάχνει και στις θάλασσες μήπως εκεί βρει το χαμένο της άντρα. Ωστόσο όμως η δυστυχία εξακολουθούσε να την συντροφεύει, γιατί αντίθετα από τ' άλλα πουλιά που γεννούν και κλωσσούν τ' αυγά τους την άνοιξη αυτή γεννάει μέσα στη βαρυχειμωνιά, οπότε μανιασμένα τα κύματα της θάλασσας τέτοιον καιρό, την άρπαξαν αυγά και πουλιά κάνοντάς την να κλαίει σπαραχτικά.
Οι Θεοί που τόσο σκληρά είχαν τιμωρήσει την κόρη του Αιόλου, διέταξαν τότε τη θάλασσα και τους ανέμους να ησυχάσουν, να γίνει καλοκαιρία για δυο εβδομάδες, για όσες ημέρες η Αλκυόνη κλωσσά τα αυγά της.

Μια τέτοια ωραία και ποιητική ερμηνεία δόθηκε από τον πανάρχαιο αυτόν ελληνικό μύθο για την καλοκαιρινή αυτή παρεμβολή μέσα στην καρδιά του χειμώνα, που δεν έχει βέβαια καμιά σχέση με τη σημερινή επιστημονική εξήγηση του φαινομένου αυτού. Ο μύθος μιλάει για την απέραντη συζυγική αγάπη και την τρυφερή στοργή της γυναίκας, ενώ η μετεωρολογική υπηρεσία μιλάει για εξίσωση των βαρομετρικών πιέσεων μεταξύ της νοτίου και βορείου Ευρώπης.
Για τη συζυγική πίστη των Αλκυόνων ασχολήθηκε ο Πλούταρχος που αφηγείται ότι αν ο σύζυγος της Αλκυόνης γεράσει και δεν μπορεί να πετάξει, τότε η θηλυκιά Αλκυόνη τον παίρνει στους ώμους και τον φέρνει πάντοτε μαζί της, τον ταϊζει και τον περιποιείται ως το θάνατο.
Δεν είναι όμως η μόνη περίπτωση ανώτερης ηθικής στο ζωικό βασίλειο. Η τρυγόνα, εάν χαθεί το ταίρι της χηρεύει αυστηρά και δεν ξανασμίγει μ' άλλο ταίρι. Τα κοράκια όταν μαδηθούν απ' τα γεράματα δέχονται πολλές περιποιήσεις και θερμαίνονται απ' τ' άλλα νεώτερα. Το λελέκι τιμωρεί την άπιστη σύζυγο με ραμφισμούς μέχρι να τη θανατώσει. Σ' αυτά βοηθούν και οι άλλοι αρσενικοί. Ο πελεκάνος αν δεν βρίσκει τροφή να δώσει στα μικρά του που κινδυνεύουν τον χειμώνα να πεθάνουν, σχίζει το στήθος του και τα προσφέρει για τροφή το αίμα του, όπως αναφέρεται και στον Επιτάφιο θρήνο.
"Ωσπερ πελεκάν, τετρωμένος την πλευρά σου, Λόγε, τους θανόντας παίδας εζώωσαν επιστάξας ζωτικούς αυτοίς κρουνούς".

παραμύθια

Θεοφάνια: Μια από τις αρχαιότερες γιορτές της Χριστιανοσύνης

Τα Θεοφάνια (ή Θεοφάνεια) είναι μεγάλη ετήσια χριστιανική εορτή της ανάμνησης της Βάπτισης του Ιησού Χριστού στον Ιορδάνη ποταμό από τον Άγιο Ιωάννη τον Βαπτιστή. Εορτάζεται στις 6 Ιανουαρίου και είναι η τρίτη και τελευταία εορτή του Δωδεκαημέρου (εορτών των Χριστουγέννων). Το όνομα προκύπτει από την φανέρωση των τριών προσώπων της Αγίας Τριάδας που συνέβη σύμφωνα με τρεις σχετικές ευαγγελικές περικοπές. Η εορτή των Θεοφανίων λέγεται επίσης και Επιφάνια και Φώτα (ή Εορτή των Φώτων).

Κατά τις ευαγγελικές περικοπές στις αρχές του 30ου έτους της ηλικίας του Ιησού, ο Ιωάννης (ο Πρόδρομος), γιος του Ζαχαρία και της Ελισάβετ, ο επιλεγόμενος στη συνέχεια Βαπτιστής, που ήταν 6 μήνες μεγαλύτερος του Χριστού, και διέμενε στην έρημο, ασκητεύοντας και κηρύττοντας το βάπτισμα μετανοίας, βάπτισε με έκπληξη και τον Ιησού στον Ιορδάνη ποταμό. Κατά τη στιγμή της Βάπτισης κατέβηκε από τον ουρανό το Άγιο Πνεύμα υπό μορφή περιστεράς στον Ιησού και ταυτόχρονα ακούσθηκε φωνή (από τον ουρανό) που έλεγε ότι: Ούτος εστίν ο Υιός μου ο αγαπητός εν ω ευδόκισα".


Η μέρα των Θεοφανίων ξεκινά με τον εκκλησιασμό των πιστών. Στους ναούς ψάλλεται, όπως και την προηγουμένη, η ακολουθία των «Μεγάλων Ωρών». Ακολούθως, ο Ιερέας και οι πιστοί θα βγουν από τον ναό και θα κατευθυνθούν στο σημείο, όπου θα γίνει η «κατάδυση του Σταυρού». Το σημείο αυτό είναι κάποιο λιμάνι, ποτάμι, πηγάδι, δεξαμενή ή απλά μια εξέδρα στο προαύλιο της εκκλησίας πάνω στην οποία, σε ειδικό σκεύος, θα γίνει η τελετή. Οι καμπάνες σημαίνουν χαρμόσυνα και ο Ιερέας ρίχνοντας τον σταυρό στο νερό ψάλλει το «Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου σου, Κύριε»

Απολυτίκιο Θεοφανίων
«Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου σου Κύριε
η της Τριάδος εφανερώθη προσκύνησις
του γαρ Γεννήτορος η φωνή προσεμαρτύρει Σοι
αγαπητόν Σε Υιόν ονομάζουσα
και το Πνεύμα εν είδει περιστεράς
εβεβαίου του λόγου το ασφαλές
Ο επιφανείς Χριστέ ο Θεός
Και τον κόσμον φωτίσας δόξα Σοι»